Veelgemaakte fouten (en hoe je ze voorkomt)
Iedereen maakt fouten bij het schrijven van instructies, zeker als je snel moet schakelen of denkt: “Ach, dit spreekt toch voor zich?” Maar wat voor jou logisch is, kan voor een ander verwarrend, frustrerend of zelfs onbruikbaar zijn. Hier zijn de meest voorkomende valkuilen, plus hoe je ze slim omzeilt.
Te veel in één stap
“Open het instellingenmenu, klik op netwerk, kies je verbinding en wijzig de DNS.”
Dat zijn vier acties in één zin. Voor een digivaardige gebruiker misschien prima, maar voor de rest? Chaos.
Oplossing: Splits elke actie uit in een aparte stap. Eén handeling per regel. Rust en overzicht.
Geen rekening houden met voorkennis
“Open de UAC-instellingen en pas de policy aan.”
Voor jou gesneden koek. Voor een eindgebruiker? Geen idee wat UAC is, laat staan waar die instellingen zetten/
Oplossing: Vraag jezelf af: “Wat weer deze persoon al?” Leg technische termen kort uit of vermijd ze.
Te technisch of te wollig
“De procedure vereist het initiëren van een her-configuratie van de netwerkparameters.”
Klinkt slim maar niemand snapt het. En wollige taal maakt mensen onzeker.
Oplossing: Schrijf alsof je het uitlegt aan een collega aan de koffietafel. Kort, actief, menselijk.
Geen controlepunt
“Na het uitvoeren van de stappen zou het probleem verholpen moeten zijn.”
Zou? Moeten? Misschien? Dat geeft geen zekerheid.
Oplossing: Geef een duidelijk controlepunt: “Je ziet nu een groen vinkje” of “Je kunt weer printen.”
Geen structuur of visuele houvast
Een lange lap tekst zonder tussenkopjes, bullets of witruimte.
Dat leest niemand. Zeker niet onder tijdsdruk.
Oplossing: Gebruik tussenkopjes, nummering, bullets en witruimte. Maak je instructie scanbaar.
Geen empathie
“Volg gewoon de stappen en dan werkt het.”
Dat klink alsof je zegt: “Doe niet zo moeilijk.” En dat helpt niemand.
Oplossing: Toon begrip. “Geen zorgen, dit is zo opgelost.” Of: “Volg deze stappen rustig één voor één.”